Στον αθλητισμό

Γεγονότα

1840:Γίνεται το πρώτο καταγεγραμμένο ματς μπόουλινγκ στη Νέα Υόρκη.
1881: Κυκλοφορεί στη Βρετανία το πρώτο περιοδικό για το σκάκι.
1890: Χρησιμοποιούνται για πρώτη φορά δίχτυα στα τέρματα σε ποδοσφαιρικό αγώνα στο Μπόλντον της Αγγλίας.
1902: Γίνεται ο πρώτος αγώνας «ρόουζ μπόουλ» στη Πασαντένα της Καλιφόρνια.
1937: Γίνεται ο πρώτος αγώνας «κότον μπόουλ» στο Ντάλας του Τέξας. Ο αγώνας μεταδόθηκε και ραδιοφωνικά.
1954: Το ρόουζ και το κότον μπόουλ μεταδόθηκαν για πρώτη φορά έγχρωμα από την αμερικανική τηλεόραση.
1965: Ο Στάνλεϊ Μάθιους γίνεται ο πρώτος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που χρίστηκε σερ από τη βασίλισσα της Αγγλίας.
1997: Ο Μπράϊαν Ρόμπσον, προπονητής της Μίντλεσμπρο που ήταν αποδεκατισμένη από γρίππη και τραυματισμούς έπαιξε στον αγώνα με την Αρσεναλ (0-2) για το Αγγλικό πρωτάθλημα. Είχε εγκαταλείψει το ποδόσφαιρο δύο χρόνια πριν (23 Δεκεμβρίου 1995).
1993: Ιδρύεται η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Τσεχίας.

Γεννήσεις

1863: Πιέρ ντε Κουμπερντέν βαρώνος, γάλλος παράγοντας. Αναβιωτής των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων. Πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής από το 1896 μέχρι το 1925. Πέθανε στις 2 Σεπτεμβρίου 1937.
1908: Κινού Χιτόμι, γιαπωνέζα δρομέας. Κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στα 800μ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928 (2.17.6). Το 1930 στο 3ο παγκόσμιο πρωτάθλημα γυναικών στη Πράγα κέρδισε τέσσερα μετάλλια. Χρυσό στο μήκος, αργυρό στο τρίαθλο και χάλκινα στα 60μ και στον δίσκο. Δυστυχώς πέθανε από πενυμονία τον επόμενο χρόνο (2 Αυγούστου 1931). Ήταν μόλις 23 χρόνων.
1918: Βίλι ντεν Ούντεν, ολλανδέζα κολυμβήτρια. Η πρώτη που κολύμπησε τα 100μ ελεύθερο σε χρόνο τόσο κοντά στο λεπτό (1.04.06) το 1936. Το ρεκόρ της άντεξε 22 χρόνια και οκτώ μήνες. Το 1932 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Αντζελες ήταν 3η (1.07.08) στα 100μ ελεύθερο και στα 4Χ100μ ελεύθερο με την ομάδα σκυταλοδρομίας. Το 1936 στο Βερολίνο κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4Χ100μ. Στις 14 Μαίου 1940 οι Γερμανοί βομβάρδισαν το Ρότερνταμ. Το πατρικό της σπίτι ισοπεδώθηκε και χάθηκαν όλα τα μετάλλια που είχε κερδίσει. Πέθανε στη πόλη που γεννήθηκε, στο Ρότερνταμ στις 6 Δεκεμβρίου 1997.
1921: Αλέν Μιμούν Ο’ Κασχά, γάλλος, αλγερινής καταγωγής δρομέας μεγάλων αποστάσεων. περισσότερα
1921: Ρόκι Γκρατσιάνο (πραγματικό όνομα Ρόκο Μπαρμπέλα). Αμερικανός πυγμάχος και ηθοποιός. Το παρατσούκλι του ήταν “rock” δηλαδή «βράχος» από τη δύναμη που είχε η γροθιά του. Ένας θρύλος των ριγκ ο οποίος στα 83 ματς που έδωσε ως επαγγελματίας είχε: 67 νίκες (τα 52 νοκ άουτ), 10 ήττες και 6 ισοπαλίες. Σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα στις 22 Μαϊου 1990 καθώς έτρεχε να προλάβει τα γενέθλια της κόρης του! περισσότερα
1936: Γουίλι Γουάϊτ, αμερικανίδα άλτρια του μήκους. Το 1956 στους Ολυμπιακούς Αγώνες στη Μελβούρνη κέρδισε το αργυρό μετάλλιο (6,09). Πήρε μέρος σε πέντε διοργανώσεις μέχρι και το 1972, αλλά μόνο το 1964 κατάφερε να κερδίσει ένα ακόμα χάλκινο αυτή τη φορά στη σκυταλοδρομία 4Χ100. Πέθανε στο Σικάγο στις 6 Φεβουαρίου 2007
1945: Τζάκι Ικς, βέλγος πιλότος της φόρμουλα ένα. Κέρδισε τα οκτώ από τα 122 γκραν πρι που συμμετείχε. Αλλες 25 φορές ήταν στο «πόντιουμ» των νικητών, ενώ έντεκα φορές ήταν στην «πολ ποζίσιον». ‘Ετρεξε την περίοδο 1966-1979.
1946: Ρομπέρτο Ριβελίνο, βραζιλιάνος ενδιάμεσος κυνηγός. Παγκόσμιος πρωταθλητής το 1970 με την εθνική της χώρας του έπαιξε σε άλλα δύο Μουντιάλ, το 1974 και το 1978. Πήρε μέρος σε 92 αγώνες (περίοδος 1965-79) και πέτυχε 26 γκολ. Αγωνίστηκε στις Κορίνθιανς (1965-74), Φλουμινένσε (1975-78), Αλ Χελίλ (Σ.Αραβία 1979-81), Μπραζίλ Μάστερ (1984-94). Διέθετε θαυμάσιο αριστερό σουτ, κοφτή ντρίπλα, αλλά αυτό που τον έκανε να ξεχωρίζει ήταν η «ψυχή» που διέθετε. Ηταν αυτός που τις δύσκολες στιγμές έπαιρνε την ομάδα... επάνω του!
1948: Ντικ Κουόξ, νεοζηλανδός δρομέας μεσαίων αποστάσεων. Γεννήθηκε στο Αλκμάαρ της Ολλανδίας, αλλά απέκτησε την νεοζηλανδική υπηκοοτητα. Το 1977 κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 5.000μ (13.12.9). Στους Ολυμπιακούς του 1976 στο Μόναχο κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Όταν εγκατέλειψε τους στίβους ασχολήθηκε με την τοπική αυτοδιοίκηση.
1968: Νταβόρ Σούκερ, κροάτης επιθετικός. ‘Επαιξε στις Όσιεκ (1984-89), Ντιναμό Ζάγκρεμπ (1989-91), Σεβίλη (1991-96), Ρεάλ Μαδρίτης (1996-99), Αρσεναλ (1999-00), Γουέστ Χαμ (2000-01) και Μόναχο 1860 (2001-03). Με την ομάδα των νέων της Γιουγκοσλαβίας κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1987. Πρώτος σκόρερ στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 1996 με 12 γκολ σε 10 αγώνες, ενώ με τη Κροατία έπαιξε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 στη Γαλλία όπου σημείωσε έξι γκολ. Επαιξε δύο φορές στην εθνική Γιουγκοσλαβίας (1991) και σημείωσε ένα γκολ και 69 φορές (45 γκολ) στην εθνική Κροατίας (περίοδος 1990-02)
1972: Λιλιάν Τουράμ, γάλλος αμυντικός με καταγωγή από τη Γουαδελούπη. Επαιξε στις Μονακό (1991-96), Πάρμα (1996-01), Γιουβέντους (2001-06), Μπαρτσελόνα (2006-σήμερα). Έχει κερδίσει το Κ.ΟΥΕΦΑ (1999), «Καμπιονάτο» (2002,03), Κύπελλο Γαλλίας (1999), Κύπελλο Ιταλίας (1999), Σούπερ Καπ Ιταλίας (1999,2002,2003). Με τους «τρικολόρ» πήρε μέρος σε 123 αγώνες (περίοδος 1994-07) και σημείωσε 2 γκολ. Παγκόσμιος Πρωταθλητής το 1998 και Πρωταθλητής Ευρώπης το 2000. Είχε πάρει μέρος και στη διοργάνωση του 1996. Στην εθνική ομάδα έπαιξε 81 φορές (περίοδος 1994-2002) και σημείωσε δύο γκολ.

Θάνατοι στον αθλητισμό

1986: Αλφρέντο Μπίντα (84 χρ.), ιταλός ποδηλάτης. Αναδείχτηκε παγκόσμιος πρωταθλητής σε δημόσιο δρόμο τρεις φορές (1927,30,32). Κέρδισε πέντε φορές τον Γύρο της Ιταλίας (1925,27,28,29,33) και πολλές κλασικές διαδρομές. Είχε γεννηθεί στις 11 Αυγούστου 1902.
1998: Χέλεν Ουίλς Μόντι (92 χρ.), αμερικανίδα τενίστρια, η μεγαλύτερη της προπολεμικής εποχής. Κατέκτησε 8 Γουίμπλετον, 7 US οπεν και 4 Ρολάν Γκαρός. Ακόμη το 1924 στους Ολυμπιακούς Αγώνες κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια στο απλό και στο διπλό. Είχε γεννηθεί στις 6 Οκτωβρίου 1905.
2003: Ζοέλ Αντόνιο Μαρτίνς (72 χρ.), βραζιλιάνος δεξιός εξτρέμ. Είχε κερδίσει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958. Έπαιξε στα δύο πρώτα ματς, τραυματίστηκε, τον αντικατέστησε ο Γκαρίντσα κι από τότε δεν ξανάπαιξε στην εθνική με την οποία πρόλαβε να έχει 14 συμμετοχές (4 γκολ). Ξεκίνησε στα 17 χρόνια του στη Μποταφόγκο (1948-50), στη συνέχεια πήγε στη Φλαμένγκο (1950-58) με την οποία κέρδισε τρία πρωταθλήματα Ρίο (1953-55) για να συνεχίσει στην Βαλένθια (1961-63), να επιστρέψει στη Φλαμένγκο (1961-63) και να κλείσει την καριέρα του στη Βιτόρια (1963-64). Είχε γεννηθεί στο Ρίο στις 11 Νοεμβρίου 1931.